Your browser does not support the HTML5 canvas tag.
Εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων λόγω πολιτικών ΔΝΤ από τη CIA! / Already confirmed: Civil liberties under attack! / Greece's creditors gone completely insane! / How the global financial mafia sucked Greece's blood / ECB's economic hitmen / Η Μέρκελ επιβεβαιώνει τα σχέδια των γραφειοφασιστών! /Greece: the low-noise collapse of an entire country/ How the neoliberal establishment tricked the masses again, this time in France / Ενώ η Γερμανία προετοιμάζεται για τα χειρότερα, η Ελλάδα επιμένει στο ευρώ! / Ένας παγκόσμιος "proxy" πόλεμος κατά της ελευθερίας έχει ξεκινήσει! / McCarthyism 2.0 against the independent information / Ο επικεφαλής του "σκιώδους συμβουλίου" της ΕΚΤ επιβεβαιώνει ότι η ευρωζώνη είναι μια χρηματοπιστωτική δικτατορία! /With a rising Jeremy Corbyn and a declining Angela Merkel, Brexit has been upgraded to play a much more critical role / Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς / Populism as the new cliche of the elites to stigmatize anyone not aligned with the establishment / Δεν γίνεται έτσι "σύντροφοι" ... / Panama Papers: When mainstream information wears the anti-establishment mask / The Secret Bank Bailout / The head of the ECB “shadow council” confirms that eurozone is a financial dictatorship! / A documentary by Paul Mason about the financial coup in Greece / The ruthless neo-colonialists of 21st century / First cracks to the establishment by the American people / Clinton emails - The race of the Western neo-colonialist vultures over the Libyan corpse / Επιχείρηση Panama Papers: Το κατεστημένο θέλει το μονοπώλιο και στις διαρροές; / Operation "looting of Greece" reaches final stage / Varoufakis describes how Merkel sacrificed Greece to save the Franco-German banks / France officialy enters the neo-Feudal era! / The US establishment just gave its greatest performance so far ... / A significant revelation by WikiLeaks that the media almost ignored / It's official: the US is funding Middle-East jihadists! / Οι αδίστακτοι νεο-αποικιοκράτες του 21ου αιώνα / How to handle political unrest caused by IMF policies! / Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία / Οι Γάλλοι νεοαποικιοκράτες επιστρέφουν στην Ελλάδα υπό 'ιδανικές' συνθήκες

24 October, 2017

How the neoliberal priesthood of the West has used China's progress to build the myth that globalization is a great success


Speaking to Sharmini Peries and The Real News, Co-Director of the Center for Economic and Policy Research in Washington D.C., Mark Weisbrot, gave a characteristic example of how the tools of the global neoliberal priesthood, like IMF, are using highly disputable data to persuade that globalization is a success story.

Using generalizations and oversimplifications, the World Bank, the IMF and other bank-occupied Western institutions, support that, for example, extreme poverty has been cut from nearly 40% of the world to under 10%, implying that neoliberal policies have been successful. In reality, two-thirds of that extreme poverty reduction concerns China, which, furthermore, did exactly the opposite of what these neoliberal policies dictate!

As Weisbrot explained:

A lot of people defend the globalization that's designed here in Washington as something that really helps the poor, the majority of people in the world. And so here's the IMF and the World Bank. They're the main ones that have this influence. They have real power too, because in a lot of countries if you don't get agreement with the IMF, you won't get loans from the World Bank or from regional banks, or sometimes even the private sector.

So this is real power. It's very concentrated here in Washington. And it's part of a neo-colonial system where the rich countries, which control these institutions, really, even though the IMF has 189 members, it's really just the US and its rich country allies that make the decisions. And they don't necessarily make them in the interest of developing countries.

President Obama in his last speech at the United Nations said that over the last 25 years, the number of people living in extreme poverty has been cut from nearly 40% of the world to under 10%. Now that's World Bank statistic and there's a lot of dispute over that. But even taking it at face value, if you actually look at what happened since 1990, two-thirds of that extreme poverty reduction was in China. And if you go back a little further from 1981 to 2010, 94% of that net reduction in people living below the extreme poverty line was in China. And even the part that wasn't in China, a lot of that was the result of China's growth and importing. Increased imports from developing countries and increased investment as China became the largest economy in the world.

Chinese globalization's done very well. China's income per person has multiplied 21 times since 1980. The fastest economic growth in history. But if you look at what they did, most of it is the opposite of what these Washington institutions and what even President Obama was describing as globalization in his speech. They had foreign investment, but they controlled it. And they still have it. They control it to fit with their own development plans. They have technology transfer as much as they can get. They have performance requirement. Require foreign investing firms to do certain things that promote local management skills and things like that. Export promotion. They have a mostly state controlled financial system for most of this period, and still quite a bit today. Their central bank isn't independent, which is one of the main thing Washington pushes.

This is the kind of globalization they had, and the rest of the developing world is very different. You have this indiscriminate opening to international trade and capital flows. You have the central bank being independent of the government so it's not really a subject of public control. It's more the response of the financial sector. They got rid of these industrial and developing policies that used to be successful, and were successful in China. And all this other financial deregulation and other deregulation. And if you look at what happened in these last 25 years in the vast majority of developing countries outside of China, the ones that did the kind of globalization that President Obama and all these officials at the IMF and the World Bank are talking about and calling a success, and the media usually calls a success, they did very badly overall.

In the '80s and '90s they had a terrible economic failure and they really didn't recover until the 21st Century when a lot of what had happened was China helped pull them out. And then their policy's also changed as the IMF lost most of its influence in the middle income countries. There really isn't much evidence that globalization has been a success for the vast majority of developing countries.


Indeed, after September 11, and given the great speculative bubble that was created during the previous decade, it seemed that the American economy was about to collapse. Then Greenspan took action by cutting down the interest rates several times. The goal was simple: to encourage American consumers to borrow and spend. The consumers’ desires would become the engine that would stabilize the system. It was a huge risk, because cutting the interest rates to almost zero, Greenspan released a flood of cheap money into the economy, which in the past led always to inflation and dangerous instability. But this time it didn’t happen. A huge consuming boom began, bigger than any other in history, without inflation. Everything seemed to remain stable and the system seemed that it could manage itself without any direct political control.

But ultimately, the reason for this unusual booming was the exact opposite. It happened due to the massive exercise of political power, from an elite thousand miles away. The Chinese government kept the exchange rate of the country at a low level. Therefore, the Chinese products became cheap and flooded America. And to pay for them, the US dollars flooded China. But rather than spend this money for the population, the Chinese leaders loaned them immediately back to America by buying government bonds. It was a perfect system of cheap goods and cheap money inflow in the US, all controlled by the Chinese political power. And that’s what created stability.

Chinese protectionism is what saved even the West, but the tools the neoliberal priesthood present a fake story of how the deregulated free-market supposedly brings prosperity for all. Lately, we've seen the devastating effects of the IMF imposed policies to eurozone and especially to Greece. The last seven years, public debt, unemployment, poverty reached unprecedented levels, with zero prospect seen in the horizon. The bankers have been saved again with billions of dollars and Greece is looted by the vulture-'investors' who come to take whatever they can from public property, almost for free.

After all these dramatic failures, the IMF, the World Bank and other tools of the neoliberal regime insist to present a reversed reality. There is, as always, only one explanation: their mission is to help global plutocrats to maintain power, not to save nations from poverty.

Covert operations: How the CIA works with Hollywood

The Weinstein story was suppressed by Hollywood, using its legal and financial muscle to keep a lid on it - until now. But there are also power centres in the US government that can dictate to Hollywood: the Pentagon and the CIA.

Από τον Τσαλδάρη στον Τσίπρα και από τον Τρούμαν στον Τραμπ

του Διονύση Ελευθεράτου

Τέσσερις δεκαετίες παρήλθαν από τότε που οι σκιτσογράφοι, εδώ στην Ελλάδα, «έβαζαν» φουστανέλα στον Τζίμι Κάρτερ, «φρέσκο» – τότε – πρόεδρο των ΗΠΑ.

Μεγάλη ευφορία είχαν προκαλέσει, βλέπετε, κάποιες δηλώσεις του πριν από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 1976, περί ενδεδειγμένης λύσης του Κυπριακού, βασισμένης στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Ευφορία που εξελίχθηκε σε ενθουσιασμό, όταν ο Κάρτερ προειδοποίησε την Άγκυρα ότι θα τερματιζόταν η παροχή αμερικανικής βοήθειας προς αυτήν, εάν δεν σημειωνόταν ουσιαστική πρόοδος στο Κυπριακό.

Η εκλογική νίκη του πανηγυρίστηκε στην Αθήνα ως βέβαιη είσοδος «των σχέσεων Αθήνας – Ουάσινγκτον σε νέα εποχή», αλλά και ως απαρχή μιας θετικής αντίστροφης μέτρησης: Στο τέλος της θα βρίσκαμε, υποτίθεται, χαμογελαστή και καλοσυνάτη, μια «δίκαιη λύση» του Κυπριακού.

Η συνέχεια, γνωστή. Λίγα χρόνια έπειτα από την εκλογική νίκη του Κάρτερ, όποιος θα εντόπιζε έστω και ίχνη δικαίωσης στην ιδέα των Ελλήνων σκιτσογράφων να «του φορέσουν» φουστανέλα, θα κινδύνευε να βρεθεί – ο ίδιος- ντυμένος με κάτι λιγότερο βολικό: Με ζουρλομανδύα.

Οι μεγάλες «πετριές», όμως, ενίοτε αφήνουν κουσούρια. Διαχρονικά, οι πολιτικές ελίτ στην Ελλάδα διακατέχονται από μία εμμονή: Ότι θα αποσπάσουν «κάτι καλό» – έως και… ιστορικά «βαρυσήμαντο» ή «εθνικά σωτήριο» – από τους Αμερικανούς, κάθε φορά που βρίσκονται σε «κακό φεγγάρι» οι σχέσεις της Ουάσινγκτον με την εκ παραδόσεως δύστροπη Άγκυρα.

Αυθεντική εμμονή, ή πρόσχημα που απλώς «δικαιολογεί» – αενάως- την ατλαντική υποτέλεια; Μικρή σημασία έχει. Ο μύθος ούτως ή άλλως διατυπώνεται, διατρανώνεται, ξεφτιλίζεται, νεκρανασταίνεται, αναπαράγεται και «φτου κι απ’ την αρχή». Κι όχι μόνο από τα εκάστοτε κυβερνητικά χείλη. Τον εκστόμισε κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας για το ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στις ΗΠΑ. Είπαμε, μπροστά σε μια «εθνική προσμονή», στέκονται όλοι προσοχή.

Μπορεί η ελληνική άρχουσα τάξη να έκανε τον «ευρωπαϊσμό» έσχατη «μεγάλη ιδέα» της, αλλά τη διακατέχουν και επί μέρους ιδέες – έμμονες. Μπορεί να άφησε κατά μέρος τα όνειρα για Κόκκινες Μηλιές και «μαρμαρωμένους βασιλιάδες», αλλά, εδώ και δεκαετίες, περιμένει κάτι άλλο: Η Άγκυρα να «πληρώσει το μάρμαρο» των συχνών αταξιών της. Να αποφασίσει ο δάσκαλος του μεγάλου ατλαντικού σχολείου ότι άλλος μαθητής αξίζει να χριστεί επιμελητής. Ο μονίμως φρόνιμος, υπάκουος, πρόθυμος για όλα.

Πόσο αντέχει αυτό το «δόγμα» στη δοκιμασία της αντιπαραβολής του με τις ιστορικές εμπειρίες και το πέρασμα του χρόνου; Ελάχιστα έως καθόλου. Πόσο αντέχει, εάν αναμετρηθεί με βασικούς κανόνες της γεωπολιτικής «σκακιέρας», με τον συνυπολογισμό των συσχετισμών, με το ειδικό βάρος κάθε «παίκτη» στα σχέδια των ίδιων των ΗΠΑ; Ελάχιστα έως καθόλου.

Είδατε,όμως, συγκινητική επιμονή; Αφού, από το πρώτο εξάμηνο του 2015 κατέληξε σε ιλαροτραγωδία η προσδοκία πως «θα αξιοποιούσαμε τις αντιθέσεις στις τάξεις των δανειστών», αφού οι διαφορές «σκληρών της ΕΕ – λογικών της ΕΕ» και Βρυξελλών – ΔΝΤ έγιναν «ρουφήχτρες» που αφάνισαν μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες, ελπίδες, ε, καιρός είναι να επιβεβαιώσουμε…αλλιώς την πίστη μας: Δεν μπορεί- σε κάποιων άλλων τα χάσματα θα ριζώσει η καλοτυχία μας. Κάπου «θα μας κάτσει»…

Δεν είναι όμως αυτό, δυστυχώς, το πλέον εξωφρενικό από όσα ακούσαμε τις τελευταίες ημέρες. Μπορεί κάποιος να υποστηρίξει την «ορθότητα» της αιώνιας αναζήτησης «ημετέρων κερδών» στις αμερικανοτουρκικές έριδες, έστω κι αν στη διελκυστίνδα με την πραγματικότητα η τύχη των επιχειρημάτων του θα φαντάζει προδιαγεγραμμένη, περίπου όσο και αυτή της πρωταθλήτριας Μάλτας, σε ένα ματς εναντίον της Μπαρτσελόνα. Υπάρχει κάτι άλλο που… δεν αντέχεται καν. Το αξίωμα πως, εφ’ όσον ο πρωθυπουργός πήγε στον Λευκό Οίκο, η διεθνής θέση της χώρας… αναβαθμίζεται, ο σημαντικός της ρόλος αναγνωρίζεται – και δώσ’ του «ταρατατζούμ».

Έλεος πια, με τούτο το παιδαριώδες «παράγωγο» του επαρχιώτικου ναρκισσισμού! Από τον Δεκέμβριο του 1946, όταν ο Τσαλδάρης έγινε δεκτός από τον Τρούμαν (και συζήτησαν για την αντιμετώπιση των «κομμουνιστοσυμμοριτών») έως την επίσκεψη του Σαμαρά στον Λευκό Οίκο, το 2013, δέκα πρωθυπουργοί της μετα- κατοχικής Ελλάδας πήγαν εκεί. Να υποθέσουμε πως κάθε τέτοια επίσκεψη αποδείκνυε άνοδο του «διεθνούς κύρους της χώρας»; Σοβαρά, τώρα; Τόση καθεστωτική αυταρέσκεια ή τόση υποτίμηση της νοημοσύνης του κόσμου;

Δηλαδή, ας πούμε, τον Μάρτιο του 2010, όταν ο… μέγας Γ. Α. Παπανδρέου συναντήθηκε στην Ουάσιγκτον με τον Ομπάμα, θεώρησε κανείς ότι «η Ελλάδα αναβαθμιζόταν»; Λίγες εβδομάδες πριν από το διάγγελμα του Καστελόριζου, την υπαγωγή σε μνημόνιο, η απαρχή της μετατροπής μας σε «αποικία χρέους»;

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, το εν λόγω αστείο προβλήθηκε ως «σοβαρή» διαπίστωση, με τρόπο σχεδόν ψυχωτικό. Και αποτελεσματικό; Πολύ αμφιβάλλουμε, διότι οι πάντες γνωρίζουν ότι μια επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο «σφραγίζεται» κυρίως από το τι θέλει η αμερικανική κυβέρνηση, από την ελληνική.

Εκτός πια, αν μετράμε σε κλίμακα κατά φαντασία αναβάθμισης τα «μπράβο» που ακούμε. Κι όπως φαίνεται, αυτή τη… λύση βρήκαμε! «Μπράβο» που δίνουμε τόσα λεφτά για το ΝΑΤΟ, μολονότι δεν έχουμε για στοιχειώδεις κοινωνικές δαπάνες (μας το είπε στην Αθήνα κι ο Ομπάμα). «Μπράβο» που κάνουμε «θαυμάσια δουλειά με τις μεταρρυθμίσεις», δηλαδή ιδανικό κοινωνικο- οικονομικό χαρακίρι (από το οποίο θα… μας έσωζε ο Ομπάμα, που θα «έκοβε το βήχα των Γερμανών», για να θυμηθούμε τι ακούγαμε – ψιθυριστά, έστω- στις αρχές του 2015). Κι έπονται, κατά πως φαίνεται, κι άλλα «μπράβο». Για τη Σούδα, το Καστέλι, την Aνδραβίδα, τα drones. Για τα 2,4 δισεκατομμύρια των F-16. Για την εφ’όλης της ύλης παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων. Για την ελληνική συνδρομή στη διαμόρφωση του διεθνούς ενεργειακού χάρτη, έτσι όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ. Για, για, για…

Αφού όμως χαρήκαμε με τα «μπράβο» για τη στωική μας κατάπτωση και θα χαρούμε με όσα θα επαινέσουν την ιδιότητα του υπάκουου παιδιού, μήπως είμαστε στην ευχάριστη θέση να εκστομίσουμε κι εμείς κανένα; Ω, ναι. Μπράβο, λοιπόν, στον Τραμπ που του… εκμαιεύσαμε – κι αυτού- την τετριμμένη, νεφελώδη θέση πως κάποια στιγμή, κάτι πρέπει να γίνει με το χρέος. Τίποτα δεν του κόστισε, αλλά «μπράβο». Εμάς και μόνο η δουλειά με τα F-16 θα μας κοστίσει, όσο να πεις, κάτι πιο απτό…

Όλα αυτά, λοιπόν, τα βάζεις στη ζυγαριά του «δούναι και λαβείν» και είναι σαν να βλέπεις τη ζυγαριά να σε κοροϊδεύει – που χρειάζεσαι και μετρήσεις… Αλλά, να το ξέρετε, σε αυτή τη ζυγαριά τα βάλαμε, όχι σε καμία ιδεολογική. «Πεισθήκαμε», που λέτε, πως στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει μόνο η ψυχρή λογική και η έννοια «συμφέρον», χωρίς καμία έγνοια για το ποιος είναι ο Τραμπ, ο Νετανιάχου, ο Σίσι…

Δεν επιζητήσαμε «αριστερές προσεγγίσεις» σε αυτά τα θέματα, κατανοώντας – συν τοις άλλοις- πως πρέπει να ξαποστάσει και λίγο το «αριστερό» σπαθί, έπειτα από τόσες κοπιαστικές μάχες που έδωσε στα άλλα πεδία… Εμείς «πήραμε τοις μετρητοίς» τις σχετικές νουθεσίες, αλλά, διάβολε, γιατί τούτη η ζυγαριά του… ρεαλισμού δεν καταδέχεται καν να μετρήσει;

Πηγή:

Η αντιπολίτευση στη Συρία χρησιμοποιεί χημικά παραδέχεται η Ουάσινγκτον

Από την αρχή της κρίσης στη Συρία τα δυτικά μέσα ενημέρωσης συνήθιζαν να αποδίδουν μόνο στο καθεστώς Ασαντ τη χρήση χημικών όπλων, ακόμη και όταν δεν είχαν στη διάθεσή τους καμία απόδειξη.

Η συζήτηση περιοριζόταν πάντα στο εάν οι κυβερνητικές δυνάμεις έκαναν ή όχι χρήση χημικών όπλων αλλά κανένα από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρονταν στο ενδεχόμενο τα χημικά όπλα να χρησιμοποιούνταν και από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης.

Βετεράνοι δημοσιογράφοι, όπως ο Σίμουρ Χερς, που αμφισβητούσαν την κυρίαρχη αφήγηση της Ουάσινγκτον, έμπαιναν σε άτυπες μαύρες λίστες και δεν μπορούσαν πλέον να δημοσιεύσουν τις έρευνές τους σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Τώρα όμως, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην τελευταία ταξιδιωτική οδηγία που εξέδωσε για τη Συρία, αποκαλύπτει ότι η σημαντικότερη ομάδα ανταρτών που επιχειρεί στη βορειοδυτική Συρία όχι μόνο διαθέτει αλλά έχει χρησιμοποιήσει χημικά όπλα.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «Στις τακτικές τους ISIS της Hayat Tahrir al-Sham και άλλων βίαιων εξτρεμιστικών ομάδων περιλαμβάνονται οι επιθέσεις αυτοκτονίας, οι απαγωγές η χρήση ελαφρών και βαρέων όπλων, οι αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί και τα χημικά όπλα».

Στην Hayat Tahrir al-Sham κυριαρχούν στοιχεία της Αλ Κάιντα και του μετώπου Αλ Νούσρα, που διέθετε οπλισμό που έστελναν στη Συρία οι ΗΠΑ και μέλη του οποίου φέρονται να είχαν εκπαιδευθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πηγή, σύνδεσμοι:

More than 11 million Yemeni children in dire need of aid

The UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) has warned that more than 11 million Yemeni children are in dire need of relief aid as a result of Saudi Arabia’s aggression against the impoverished country.

In a statement published on Monday, the agency described the conflict in Yemen as “devastating,” and said the Yemeni children were facing “the largest food security crisis in the world and an unprecedented cholera outbreak.

"Deprived of access to basic health and nutrition services, children are unable to fulfill their potential," the statement said, adding that children in the war-ravaged country were dying of "preventable causes like malnutrition, diarrhea, and respiratory tract infections.

The OCHA also pointed to the uncertain future of millions of schoolchildren in Yemen as thousands of teachers refuse to attend classes for not receiving their salaries during the past year.

"The education system is on the brink of collapse, with more than five million children at risk of being deprived of their right to education," the OCHA said.

Since March 2015, Yemen has been under heavy airstrikes by Saudi Arabia’s warplanes as part of a brutal war against the Arabian Peninsula country in an attempt to crush the popular Houthi Ansarullah movement and reinstall the former president, Abd Rabbuh Mansur Hadi, a staunch ally of Riyadh.

More than 12,000 people have been killed since the onset of the campaign and much of the country’s infrastructure, including hospitals, schools and factories, has been ravaged.

The Saudi war has also triggered a deadly cholera epidemic across Yemen.

According to data provided by the World Health Organization and Yemen’s Health Ministry, the country’s cholera outbreak, the worst on record in terms of its rapid spread, has infected 612,703 people and killed 2,048 since it began in April, with some districts still reporting sharp rises in new cases.

The United Nations also says the Saudi war has left some 17 million Yemenis hungry, nearly seven million facing famine, and about 16 million almost without access to water or sanitation.

Source: